๕ ปีในโรงเรียนนายเรือ
|
นับแต่วันแรกที่ได้มีโอกาศเข้ามาสู่รัว้สามสมอแห่งนี้ รวมเป็นเวลาเกือบปี ๕ เต็มที่เราได้รู้จักชีวิตแบบ ชาวเรือ ประเพณีการฝึกความเป็ยพี่น้ืองกัน ในแบบของทหารเรือที่ไม่เหมือนกับชีวิตในสมัยที่อยู่โรงเรียนเตรียมทหาร และยิ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับชีวิตของเด็กมหาวิทยาลัยที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันเลย แต่มันก็เป็นช่วงเวลาี่น่าจดจำ มิอาจจะลืมเลือนได้ วันเวลาที่ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเพื่อน ๆ ในแต่ละปีที่ผ่่านไปรวม ทั้งน้อง ๆ และพี่ ๆ หลายรุ่น ที่ได้อยู่ด้วยกันในโรงเรียนนายเรือทั้งในฐานะที่เราเป็นน้องเล็กที่สุดก็คือปี ๑ จนกระทั่งมาเป็นพี่ใหญ่ปี ๕ |
ผู้ใหญ่ท่่านมักเปรียบเวลาเหมือนดั่งกระแสน้ำที่ไหลตลอดเวลามิเคยรอใครขึ้นอยู่กับว่าเราจะใช้มัน อย่างไรบ้าง ปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างเปล่าประโยชน์ หรือใช้มันทุกนาทีอย่างมีคุณค่า ซึ่งไม่ว่าอย่างไรก็ตามเราก็ำ ไม่สามารถเรียกมัน กลับคืนมาได้ เชื่อแน่ว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาของเพื่อน ๆ น้อง ๆ ทุกคนในโรงเรียนนายเรือ ย่อมมี ช่วงเวลาที่ประทับใจยากจะ ลืมเลือนและช่วงเวลาที่ทุกข์กา่ย ทุกข์ใจ อยากจะให้มันเป็นเพียงความฝันตื่นหนึ่ง แต่ขอให้จงจำไว้เถิดว่าไม่มีดาบกล้าแกร่ง เล่มใดในโลกที่จะำไม่ถูกตี ไม่ถูกเผาด้วยไฟอันร้อนระอุ แล้วจะเป็นดาบที่ดี ได้ มันก็คงเป็นเพียงแค่เศษเหล็กที่ไม่มีค่าอะำไรเลย |
| ขอให้นับแต่เวลานี้และต่อ ๆ ไป เพื่อน ๆ และน้อง ๆ ทุกคนจงเตรียมกายและใจให้พร้อมรับกับการ ขัดเกลาจาก โรงเรียนนายเรือ ครู อาจารย์ ทุกท่าน เพื่อให้ทุกคนเป็นดาบที่พร้อมให้ประเทศชาติได้ใช้เมื่อถึงคราวที่ ต้องการแล้วเราจะได้ รู้ว่าช่วงที่ผ่านมาไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข มันก็เป็นเพียงสายนำ้ที่มิอาจหวนหันกลับมาได้อีก
|
|